29 Μαῒου 1453: Ἡ Ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπό τούς Τούρκους

Ὁ τουρκικός στόλος καί οἱ 250.000 ἄνδρες τοῦ Μωάμεθ Β΄ εἰσβάλουν  στήν Κωνσταντινούπολη, τήν πρωτεύουσα τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας. ὁ τελευταῖος βυζαντινός αὐτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος ἔπεσε μαχόμενος. Οι Τούρκοι ἐπί τρεῖς ἡμέρες λεηλατοῦσαν, τήν Πόλη, ἔκαψαν τούς ναούς, σφαγίασαν τούς χριστιανούς καί τήν κατέστρεψαν ὁλοσχερῶς.

 

 

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

12 Δεκεμβρίου 1803

Ὁ μοναχός Σαμουήλ βάζει φωτιά στήν πυριτιδαποθήκη στό Κοῦγκι καί τινάζει στόν ἀέρα τούς Τούρκους πού τούς εἶχαν περικυκλώσει.

 

18 Δεκεμβρίου 1803

Εἴκοσι δύο Σουλιώτισσες μέ τά παιδιά τους καταφεύγουν στό βράχο τοῦ Ζαλόγγου καί πέφτουν στό γκρεμό χορεύοντας καί τραγουδώντας, γιά νά μή συλληφθοῦν ἀπό τούς Τούρκους.

 

14 Δεκεμβρίου 1814

Οἱ Σκουφᾶς, Ξάνθος καί Τσακάλωφ ἱδρύουν στήν Ὁδησσό τῆς Ρωσίας τήν «Φιλική Εταιρεία», μέ σκοπό τήν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας ἀπό τόν τουρκικό ζυγό.

 

18 Μαρτίου 1821

Γίνεται σύσκεψη στήν Ἁγία Λαύρα ὑπό τήν προεδρία τοῦ Ἐπισκόπου Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ. Ὁρκίζονται οἱ ὁπλαρχηγοί καί οἱ πρόκριτοι καί κηρύσσεται ἡ ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης.

 

23 Μαρτίου 1821

Ἀπελευθερώνεται ἡ πρώτη ἑλληνική πόλη, ἡ Καλαμάτα. 2000 ὁπλισμένοι Μανιᾶτες μέ ἀρχηγό τόν Ἠλία Μαυρομιχάλη ἀναγκάζουν τούς Τούρκους νά παραδώσουν τήν πόλη.

 

25 Μαρτίου 1821

Κηρύσσεται ἐπίσημα ἡ ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τῶν Ἑλλήνων ἔναντι τοῦ τουρκικοῦ ζυγοῦ. Ὁ ἐπίσκοπος Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός ὁρκίζει σέ πλατεία τῆς Πάτρας τούς ὁπλαρχηγούς τῆς ἐπανάστασης. Οἱ Ἕλληνες ξεκινοῦν τόν ἀγῶνα γιά ἀπελευθέρωση μέ τό ἱστορικό: «Ἐλευθερία ἤ θάνατος».

10 Ἀπριλίου 1821

Τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα 5.000 Γενίτσαροι εἰσβάλουν στό Πατριαρχεῖο Κων/πόλεως, συλλαμβάνουν καί ἀπαγχονίζουν τόν Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.

 

23 Ἀπριλίου 1821. Ἡ μάχη τῆς Ἀλαμάνας

Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος μαζί μέ 500 Ἕλληνες ἐπαναστάτες μάχονται ἐναντίον τῶν Τούρκων στή γέφυρα τῆς Ἀλαμάνας κοντά στή Λαμία. Ἀποτέλεσμα τῆς μάχης ἦταν 2000 νεκροί Ἕλληνες ἐπαναστάτες. Ὁ Ἀθανάσιος Διάκος πιάστηκε αἰχμάλωτος καί βρῆκε φρικτό θάνατο μέ ἀνασκολοπισμό (δηλαδή σουβλίστηκε).

 

8 Μαῒου 1821: Ἡ μάχη στό Χάνι τῆς Γραβιᾶς

Ὁ ὁπλαρχηγός Ἀνδρέας Ἀνδροῦτσος μέ 120 ἔνοπλους συγκρούεται μέ τούς Τούρκους. Ἀποτέλεσμα τῆς μάχης ἦταν 300 Τοῦρκοι νεκροί καί 600 τραυματίες. Οἱ  Ἑλληνικές ἀπώλειες ἦταν ἀσήμαντες.

 

9 Ἰουλίου 1821

Οἱ Τοῦρκοι ἀπαγχονίζουν τόν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανό, καρατομοῦν Μητροπολίτες καί σφάζουν κρατούμενους τῶν φυλακῶν.

 

23 Σεπτεμβρίου: Ἡ Ἅλωση τῆς Τριπολιτσᾶς

Οἱ ἑλληνικές δυνάμεις ὑπό τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη πολιορκοῦν ἐπί τρεῖς ἡμέρες τήν Τριπολιτσᾶ (Τρίπολη). Ἀπελευθερώνεται ἡ Τριπολιτσᾶ. Οἱ ἀπώλειες τῶν Τούρκων ἦταν μεγάλες:10.000 νεκροί καί 8.000 αἰχμάλωτοι. Οἱ Ἕλληνες εἶχαν μόνο 300 νεκρούς.

 

1 Ἀπριλίου 1822

Ἀποφασίζεται μέ ψήφισμα νόμου ἡ σύσταση τοῦ Πρώτου Τακτικοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ.

 

2 Ἀπριλίου 1822. Ἠ καταστροφή τῆς Χίου

1.500 Τοῦρκοι ἔσφαξαν μέσα σέ δύο μερόνυκτα 5.500 Χιῶτες ἐπαναστάτες. Ἡ σφαγή τῆς Χίου συγκλόνισε ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη.

 

27 Ἰουλίου 1822: Ἡ μάχη στά Δερβενάκια

Ὁ Θ. Κολοκοτρώνης μέ 2.500 μαχητές κατατροπώνει τή Στρατιά τοῦ Δράμαλη (24.000-30.000 ἄντρες). Ἡ περιφανής νίκη τῶν Ἑλλήνων ἔσωσε τήν Ἐπανάσταση στήν Πελοπόννησο.

 

20 Μαῒου 1825: Ἡ μάχη στό Μανιάκι τῆς Μεσσηνίας

Σύγκρουση τῶν ἀνδρῶν τοῦ Παπαφλέσσα μέ τόν Ἰμπραήμ πασᾶ. Οἱ Ἕλληνες ἡττῶνται καί ὁ Παπαφλέσσας σκοτώνεται.

 

6 Ἰουνίου 1822: Ἀνατίναξη Τουρκικῆς Ναυαρχίδας

Ὁ Κωνσταντῖνος Κανάρης ἀνατινάζει τήν Τουρκική Ναυαρχίδα ὡς ἐκδίκηση γιά τήν σφαγή τῆς Χίου. Σκοτώνεται ὁ Τοῦρκος Ναύαρχος καί 2.000 Τοῦρκοι.

 

26 Ἰουλίου 1822. Μάχη στά Δερβενάκια

Μάχη στά Δερβενάκια καί καταστροφή τῆς Στρατιᾶς τοῦ Δράμαλη. Ὁ Κολοκοτρώνης καί ὁ Νικηταρᾶς κατατροπώνουν Στρατιά 24.000-30.000 Τούρκων καί σώζουν τήν Ἐπανάσταση τῆς Πελοπονήσου.

 

 

21 Ἰουνίου 1824

Ἡ καταστροφή τῶν Ψαρῶν ἀπό 3.000 Τούρκους προκαλεῖ Παγκόσμιο ἀποτροπιασμό καί ἐνισχύει τόν Φιλελληνισμό σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο.

 

10 Ἀπριλίου 1826

Ἡρωική ἔξοδος τῶν Μεσολογγιτῶν πού πολιορκοῦνταν ἀπό τόν Ἰμπραήμ πασᾶ, ἀπό ξηρά καί θάλασσα.

 

7 Ὀκτωβρίου 1827

Ἑνωμένες συμμαχικές Ναυτικές Μοῖρες Ἀγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας, καταναυμαχοῦν στό Ναυαρῖνο τόν Τουρκοαιγυπτιακό στόλο.

 

1 Ἰουλίου 1828

Ἀρχίζει ἡ λειτουργία τῆς Στρατιωτικῆς «Σχολῆς Εἐλπίδων» στό Ναύπλιο ἀπό τόν Ἰωάννη Καποδίστρια.

 

26 Νοεμβρίου 1831: Πρωτόκολλο Λονδίνου

Ἀγγλία, Γαλλία καί Ρωσία ὑπογράφουν τό πρωτόκολλο. Καθορίζονται τά σύνορα τοῦ νεοσύστατου Ἑλληνικοῦ Κράτους μέ τήν Τουρκία. Ἠ Ἑλλάδα ἐνσωματώνει τήν Πελοπόννησο, τήν Στερεά Ἑλλάδα καί τίς Κυκλάδες.

 

4 Αὐγούστου 1865: Καθιέρωση Ἐθνικοῦ Ὕμνου.

Μέ βασιλικό διάταγμα καθιερώνεται ὁ «Ὕμνος πρός τήν Ἐλευθερίαν» τοῦ Δ. Σολωμοῦ ὡς Ἐθνικός Ὕμνος τῆς Ἑλλάδας, μελοποιημένος ἀπό τό Ν. Μάντζαρο.

 

3 Ἀπριλίου 1897: Ὁ ἀτυχής Ἑλληνοτουρκικός πόλεμος

Ἑλληνική στρατιωτική δύναμη πού ἕδρευε στή Θεσσαλία, εἰσχώρησε στίς τουρκικές γραμμές χωρίς καμία στρατιωτική προετοιμασία.

Ἡ Τουρκία εὐθύς ἀμέσως κήρυξε τόν πόλεμο κατά τῆς Ἑλλάδας. Σέ λιγότερο ἀπό ἔνα μῆνα οἱ Τοῦρκοι κατέλαβαν ὁλόκληρη τή Θεσσαλία φτάνοντας μέχρι τή Λαμία. Ἡ Ἑλλάδα μετά τόν ἀτυχῆ πόλεμο ἀναγκάζεται νά καταβάλει στήν Τουρκία 4.000.000 τουρκικές λίρες ὡς πολεμική ἀποζημίωση καί νά μειώσει τή στρατιωτική της δύναμη.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Ἦταν ἡ προσπάθεια τῶν Ἐλλήνων γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας ἀπό τούς Τούρκους. Κύριος ἐχθρός τῶν Ἑλλήνων ἦταν οἱ Βούλγαροι, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωκαν νά ἐκβουλγαρίσουν τόν Ἑλληνικό πληθυσμό τῆς περιοχῆς καί νά ἐπεκταθοῦν σέ ἀδιαφιλονίκητα ἑλληνικά ἐδάφη. Ἡ ἔνοπλη φάση τοῦ ἀγῶνα κράτησε ἀπό τό 1904 ἕως τό 1908. Ὅσοι πολέμησαν γιά τήν ἐλευθερία τῆς Μακεδονίας ὀνομάζονται Μακεδονομάχοι.

 

13 Ὀκτωβρίου 1904:Θάνατος τοῦ Παύλου Μελᾶ

Ἦταν ἀξιωματικός τοῦ Ἐλληνικοῦ Στρατοῦ, ἀνθυπολογαχός τοῦ πυροβολικοῦ. Ἀρχηγός τῶν Ἐλληνικῶν δυνάμεων στή Μακεδονία. Κυκλώθηκε ἀπό Τούρκους στό ὀρεινό χωριό Στάτιστα (Μελάς) τῆς Καστοριᾶς. Τραυματίστηκε θανάσιμα τήν 13^η Ὀκτωβρίου 1904. Ὁ θάνατος τοῦ Π. Μελᾶ συγκλόνισε τό πανελλήνιο.

 

Α΄ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1912-1913)

 

Οἱ Συνασπισμένες Βαλκανικές χῶρες, Ἑλλάδα, Σερβία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο, κηρύσσουν τόν πόλεμο στήν Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία καί τερματίζουν τήν τουρκική κυριαρχία στό μεγαλύτερο μέρος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας.

Ὁ Ἑλληνικός Στρατός ξεκινᾶ ἀπό τήν Ἑλληνοτουρκική μεθόριο στήν Θεσσαλία τήν προσπάθειά του γιά τήν ἀπελευθέρωση τῶν Ἐλλήνων τῆς Μακεδονίας καί Θράκης. Ἡ πορεία τῆς ἀπελευθέρωσης εἶχε ὡς ἑξῆς: Σέρβια- Κοζάνη-Πτολεμαῒδα-Κατερίνη-Βέροια-Νάουσα-Ἔδεσσα-Ἀμύνταιο-Ἀλεξάνδρεια-Σιάτιστα-Φλώρινα-Καστοριά.

 

10 Ὀκτωβρίου 1912. Ἠ μάχη τοῦ Σαρανταπόρου

Ὁ Ἑλληνικός Στρατός Θεσσαλίας καταλαμβάνει τήν ὀχυρή θέση τοῦ Σαρανταπόρου καί ἀνοίγει τό δρόμο γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Μακεδονίας.

 

 

19 Ὀκτωβρίου 1912. Ἠ μάχη τῶν Γιαννιτσῶν.

Ὁ ἑλληνικός στρατός ἐπιτίθεται κατά τῶν Τούρκων καί πετυχαίνει περιφανῆ νίκη. Συνέπεια τῆς νίκης ἦταν νά ἀνοίξει ὁ δρόμος γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Θεσσαλονίκης.

 

26 Ὀκτωβρίου 1912: Ἀπελευθέρωση Θεσσαλονίκης

Ἡ τουρκική φρουρά παραδίδεται στόν Ἑλληνικό Στρατό, ὁ ὁποῖος εἰσέρχεται στήν πόλη ὡς ἀπελευθερωτής.

 

3 Δεκεμβρίου 1912: Ἡ ἱστορική ναυμαχία τῆς Ἕλλης

Στό Ἀκρωτήριο τοῦ Ἑλλησπόντου, ὁ Ἑλληνικός Στόλος βυθίζει τόν Τουρκικό. Ἀποτέλεσμα ἦταν ἡ κυριαρχία τῶν ἑλληνικῶν πλοίων στό Αἰγαῖο. Ναύαρχος τῶν Ἑλλήνων ἦταν ὁ Παῦλος Κουντουριώτης.

 

9 Δεκεμβρίου 1912

Ἡ πρώτη πολεμική ἐπιχείρηση ὑποβρυχίου μέ τορπίλη πού ἀναφέρεται στήν παγκόσμια ναυτική ἱστορία, ἔγινε ἀπό τό ὑποβρύχιο «Δελφίνι» ἐναντίον τουρκικοῦ θωρηκτοῦ.

 

12 Φεβρουαρίου 1913: Ἡ μάχη Μπιζανίου-Ἰωαννίνων.

Ὁ Ἑλληνικός στρατός καταλαμβάνει τό φρούριο τοῦ Μπιζανίου καί περισφίγγει τήν πόλη τῶν Ἰωαννίνων, ἀναγκάζοντας τούς Τούρκους νά παραδώσουν τήν πόλη. Μιά ὁλόκληρη Τουρκική Στρατιά μέ τούς ἀρχηγούς καί τούς ἐπιτελεῖς της καί πάνω ἀπό 100 πυροβόλα περιῆλθαν στόν Ἑλληνικό Στρατό.

 

17 Μαῒου 1913

Ὑπογράφεται στό Λονδῖνο ἡ συνθήκη εἰρήνης ἀνάμεσα στήν Τουρκία καί τούς Συμμάχους καί τερματίζεται ὁ Α΄ Βαλκανικός πόλεμος.

 

 

Β΄ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (1913)

Ὁ Β΄ Βαλκανικός πόλεμος ξεκίνησε τόν Ἰούνιο τοῦ 1913. Αἰτία τοῦ πολέμου ἦταν ἡ διαφωνία τῆς Βουλγαρίας γιά τή διανομή τῶν ἐδαφῶν πού ἀποφασίστηκε μέ τήν συνθήκη τοῦ Λονδίνου. Οἱ Βούλγαροι ξεκίνησαν αἰφνιδιαστική ἐπίθεση στό μέτωπο Ἑλληνοσερβικῆς διάταξης στήν περιοχή Νιγρίτας-Γευγελῆς. Ὁ πόλεμος κράτησε μερικούς μῆνες.

 

21 Ἰουνίου 1913: Ἡ μάχι στό Κιλκίς καί τό Λαχανᾶ

3ήμερη μάχη μεταξύ Ἑλλήνων καί Βουλγάρων. Στόν πόλεμο συμμετέχει τό Α΄ Σ.Σ. Οἱ Ἕλληνες κατατροπώνουν τούς Βούλγαρους, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωκαν νά προσαρτήσουν Μακεδονικά ἐδάφη στό Βουλγαρικό κράτος. Περισσότεροι ἀπό 8.000 Ἕλληνες ἔπεσαν στό πεδίο τῆς μάχης. Ἐπακόλουθο τῆς νίκης ἦταν ἡ ἐκδίωξη τῶν Βουλγαρικῶν στρατευμάτων ἀπό τήν περιοχή τοῦ Κιλκίς καί τῶν Σερρῶν.

 

28 Ἰουλίου 1913

Μέ τήν συνθήκη τοῦ Βουκουρεστίου τερματίζεται ὁ Β΄ Βαλκανικός πόλεμος καί ἐνσωματώνονται στήν Ἑλλάδα τά ἐδάφη ἀπό τήν Κερκίνη μέχρι τίς ἐκβολές τοῦ ποταμοῦ Νέστου.

 

 

Α΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Ὁ Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος ξέσπασε ἀνάμεσα στίς δυνάμεις τῆς Ἀντάντ (συνασπισμός Βρετανίας, Γαλλίας, Ρωσίας) καί τῆς Τριπλῆς Συμμαχίας (Γερμανίας, Αὐστρίας, Ἰταλίας) στίς 15-6-1914. Στίς 17-6-1917 ἡ Ἑλλάδα εἰσέρχεται στόν πόλεμο, στό πλευρό τῆς Τριπλῆς Συννενόησης (Ἀντάντ). Τό Μακεδονικό Μέτωπο δημιουργήθηκε ἀπό τίς Δυνάμεις τῆς Ἀντάντ μέ σκοπό τόν ἀντιπερισπασμό τοῦ κυρίου μετώπου τῶν ἀντίπαλων δυνάμεων καί τήν παροχή στρατιωτικῆς βοήθειας στή Σερβία, ἡ ὁποία ἀπειλοῦνταν ἀπό Γερμανούς, Αὐστριακούς καί Βούλγαρους.

 

22 Μαρτίου 1918: Ἡ μάχη τοῦ Σκρᾶ Σερρῶν

Δόθηκε σκληρή μάχη μεταξύ Ἑλλήνων καί Βουλγάρων. Οἱ μέν Βούλγαροι ἤθελαν νά προσαρτήσουν τά ἐδάφη τῆς Μακεδονίας στό κράτος τους, οἱ δέ Ἕλληνες ὑπερασπίζονταν τήν ἐδαφική τους ἀκεραιότητα. Οἱ Ἕλληνες νίκησαν τούς Βούλγαρους.

Ἀπώλειες τῶν Ἐλλήνων: 441 νεκροί, 2.204 τραυματίες καί 164 ἀγνοούμενοι. Εἶναι ἡ πιό κρίσιμη μάχη κατά τήν ὁποία συμμετεῖχαν οἱ Ἕλληνες στόν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κρίθηκε ἡ μοίρα τῆς Ἐλλάδας, καθώς οἱ σύμμαχοί μας νικητές τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου παραχώρησαν τήν Θράκη καί ἀργότερα τήν περιοχή τῆς Σμύρνης.

 

Σεπτέμβριος 1918

Ὁ στρατηγός Φρανσαί ντ' Ἐσπεραί, διοικητής τῆς Συμμαχικῆς Στρατιᾶς Ἀνατολῆς;, ἐφαρμόζει σχέδιο ἐπίθεσης, μέ σκοπό τήν συντριβή τοῦ Γερμανοβουλγαρικοῦ μετώπου στήν Μακεδονία. Ἀπό τίς 14-9-1908 ξεκινᾶ ἡ ἐπίθεση τῶν συμμάχων, μέ βομβαρδισμούς τῶν ἐχθρικῶν θέσεων στό Ντοπροπόλιε. Τίς ἑπόμενες ἡμέρες οἱ σύμμαχοι προελαύνουν στήν περιοχή Κόζιακα, καταλαμβάνουν τά ὀχυρά ὑψώματα Σχλέμ, Γκόλο Μπίλο, Γκράντσκο, Περλεπέ, Σκόπια, Μπέλες μέχρι τήν κοιλάδα τοῦ Στρυμόνα καί ἀναγκάζουν τίς βουλγαρικές δυνάμεις νά συνθηκολογήσουν. Ἡ νίκη στό Μακεδονικό Μέτωπο ἐπέτρεψε τήν ἀπελευθέρωση τῶν Ἑλληνικῶν καί Σερβικῶν ἐδαφῶν. Οἱ Ἑλληνικές Δυνάμεις πού συμμετεῖχαν ἀποτελοῦσαν τό 34% τοῦ Συμμαχικοῦ Στρατοῦ καί ἡ συμβολή τους στήν ἐπιτυχῆ διεξαγωγή τοῦ ἀγῶνα ὑπῆρξε καθοριστική.

 

10 Αὐγούστου 1920: Συνθήκη τῶν Σερβῶν

Ἡ Ἀγγλία, Γαλλία, Ρωσία, νικητές τοῦ Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, ἦταν σύμμαχοι τῆς Ἑλλάδας. Ἐνσωματώνουν στό ἑλληνικό κράτος τήν Ἀνατολική Θράκη, τά νησιά  Ίμβρος καί Τένεδος καί τήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Σμύρνης. Οἱ περιοχές αὐτές βρισκόταν ὑπό Τουρκικό ζυγό.

 

2 Μαῒου 1919. Ἀρχίζει ἡ Μικρασιατική ἐκστρατεία

Ἀποβιβάζεται ὁ Ἑλληνικός Στρατός στά παράλια τῆς Μ. Ἀσίας. Σκοπός του εἶναι νά ἀπελευθερώσει τόν ἑλληνικό πληθυσμό τῆς Μ.  Ἀσίας καί νά ἐξαναγκάσει τήν Τουρκία νά τηρήσει τούς ὅρους τῆς συνθήκης ἀνακωχῆς τοῦ Μούδρου (17-10-1918). Στήν προσπάθεια αὐτή συμμετέχει καί τό Α΄ Σῶμα Στρατοῦ μέ συνεχεῖς πολεμικές ἐπιτυχίες στό Ἀϊδίνιο, Φιλαδέλφεια, Ἀφιόν Καραχισάρ κ. α. Ὁ Ἑλληνικός Στρατός μέχρι τά μέσα τοῦ 1922 φτάνει 80 χιλιόμετρα ἔξω ἀπό τήν Ἄγκυρα.

 

8 Ἰουλίου 1821

Τουρκικές δυνάμεις πού ὑποχώρησαν ἀπό τήν περιοχή Κουτάχειας-Δορυλαίου ἀνασυγκροτοῦνται καί ἐπιτίθενται κατά τῶν ἑλληνικῶν θέσεων ἀπό τό Δορύλαιο μέχρι τό Σεϊντῆ Γαζῆ. Ἀποκρούστηκαν ὅμως ἀπό τίς ἑλληνικές δυνάμεις καί ὐποχώρησαν ἄτακτα μέ σοβαρές ἀπώλειες.

 

6 Αὐγούστου 1921

Ἀρχίζει ἡ ἐπιθετική ἐνέργεια τοῦ Ἐλληνικοῦ Στρατοῦ κατά τῆς τοποθεσίας τοῦ Σαγγάριου ποταμοῦ. Ἄν καί οἱ ἑλληνικές δυνάμεις κυριάρχησαν στά πεδία τῶν μαχῶν, ἡ Στρατιά Μικρᾶς Ἀσίας διακόπτει τόν ἀγῶνα καί διατάσσει τή σύμπτυξη δυτικά τοῦ Σαγγάριου.

 

27 Αὐγούστου 1922. Μικρασιατική καταστροφή

Ὁ Ἑλληνικός Στρατός ἐγκαταλείπει τίς θέσεις του στή Μ. Ἀσία, μετά τήν ἰσχυρή Τουρκική ἀντεπίθεση. Ὁ Τουρκικός Στρατός εἰσβάλει στή Σμύρνη καί τήν καταστρέφει ἐκ θεμελίων.

Ἀποτέλεσμα τῆς καταστροφῆς ἦταν ἡ Ἑλλάδα νά χάσει τή Μ. Ἀσία καί τήν Ἀνατολική Θράκη. Καθορίστηκαν τά σύνορα Ἑλλάδας-Τουρκίας - ὅπως ἀκριβῶς εἶναι σήμερα - μέ τή γνωστή Συνθήκη τῆς Λωζάνης.

 

24 Ἰουλίου: Ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάνης

Ὑπογράφεται συμφωνία μεταξύ Ἑλλάδας καί Τουρκίας. Ὁρίζονται τά σύνορα μεταξύ τῶν δύο κρατῶν. Γίνεται ἀνταλλαγή πληθυσμῶν.

 

 

Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Στίς 3-9-1939 ἐξεράγη ὁ πόλεμος ἀνάμεσα στόν συνασπισμό τοῦ Ἄξονα (Γερμανία, Ἰταλία) καί τίς Δυτικές Δυνάμεις (Μ. Βρετανία, Γαλλία).

Α΄ φάση: Ἑλληνοῑταλικός πόλεμος (1940-1941).

Β΄ φάση: Κατοχή τῶν Γερμανῶν (1941-1944).

 

28 Ὀκτωβρίου 1940: Ἔναρξη Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου

Ὁ πρωθυπουργός Ἰωάννης Μεταξᾶς λέει τό γνωστό «ΟΧΙ» στήν πρόταση τῶν Ἰταλῶν γιά συνεργασία στόν Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ἀμέσως κηρύσσεται ἐπιστράτευση. Οἱ Ἔλληνες στρατιῶτες τοῦ Α΄ καί Β΄ Σώματος Στρατοῦ μάχονται στά Ἑλληνο-Ἀλβανικά σύνορα τῆς Πίνδου καί στό Γράμμο ἐμποδίζοντας τούς Ἰταλούς νά εἰσβάλουν στή χώρα μας.

Οἱ ἐπιτυχίες τῶν Ἐλλήνων γίνονται γνωστές σέ ὅλο τόν κόσμο, καί οἱ Ἰταλοί ζητοῦν τή βοήθεια τῶν Γερμανῶν. Πρίν ἐκπνεύσει τό τελεσίγραφο τῶν Ἰταλῶν στόν Ἕλληνα πρωθυπουργό, οἱ Ἰταλικές δυνάμεις εἰσβάλουν στήν περιοχή τῆς Πίνδου. Ἀπό τίς 31-10-1940 οἱ Ἑλληνικές Δυνάμεις ἀντεπιτίθενται καί καταλαμβάνουν τίς κύριες συνοριακές διαβάσεις τοῦ τομέα τῆς Πίνδου, συντρίβοντας τήν Ἰταλική Μεραρχία Ἀλπινιστῶν «Τζούλια». Σταθερή ἄμυνα τῆς VIII Mεραρχίας θά ἀναστείλει τίς ἐπιχειρήσεις τῶν Ἰταλῶν στήν ὀχυρή τοποθεσία Ἑλαίας-Καλαμᾶ καί θά ἀποδιοργανώσει τίς έχθρικές δυνάμεις, ἐξασφαλίζοντας τήν ἐπικοινωνία Ἠπείρου-Β.Δ. Μακεδονίας.

 

14 Νοεμβρίου 1940

Τό Ἑλληνικό Σχέδιο ἐπίθεσης καθόριζε τήν ἐξασφάλιση τῆς ὀχυρῆς περιοχῆς Μόραβα-Ἰβάν καί τήν κατάληψη τῆς Κορυτσᾶς. Παρά τήν συντριπτική ἀεροπορική ὑπεροχή τῶν Ἰταλικῶν Δυνάμεων ὁ Ἐλληνικός Στρατός πέτυχε νά καταλάβει τήν μεγαλύτερη ἑλληνική πόλη τῆς Β. Ἠπείρου καί  πρώτη μεγάλη νίκη τῶν συμμαχικῶν δυνάμεων.

 

6 Ἀπριλίου 1941: Ἔναρξη Ἑλληνογερμανικοῦ πολέμου

Οἱ Γερμανοί προσπαθοῦν νά εἰσβάλουν στή χώρα ἀπό τά ἙλληνοΒουλγαρικά σύνορα. Οἱ  Ἕλληνες στρατιῶτες ἀμύνονται σθεναρά καί μέ μεγάλη αὐτοθυσία στά ὀχυρά τῆς περιοχῆς Μπέλες τοῦ νομοῦ Σερρῶν, στό ὀχυρό Ροῦπελ στό Ἄγγιστρο, στό Κάτω Νευροκόπι, καί Βόρεια τῆς Ξάνθης καί ὡς τόν ποταμό Νέστο, ἀλλά οἱ γερμανικές δυνάμεις ὑπερέχουν σέ μηχανοκίνητο καί τεθωρακισμένο ἐξοπλισμό. Ὁ Χίτλερ ἀναγνωρίζοντας τόν ἡρωισμό τῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν θά παραδεχθεῖ ἐνώπιον τοῦ Γερμανικοῦ Στρατοῦ ὅτι οἱ Ἔλληνες ὑπῆρξαν οἱ ἰσχυρότεροι ἀντίπαλοι πού ἔχουν ἀντιμετωπίσει. Λίγες ἡμέρες μετά τά Γερμανικά καί Βουλγαρικά στρατεύματα εἰσβάλουν στήν Ἐλλάδα.

 

20 Μαῒου 1941: Ἡ μἀζη τῆς Κρήτης

Μετά ἀπό σφοδρό βομβαρδισμό ἀρχίζει ἡ ἀπό ἀέρος ἀπόβαση Γερμανῶν ἀλεξιπτωτιστῶν στήν περιοχή τῶν Χανίων. Τό μεγαλύτερο μέρος τῶν δυνάμεων πού ἀποβιβάσθηκαν ἐξοντώθηκε ἀπό Ἑλληνικές καί Συμμαχικές Δυνάμεις, ἀλλά οἱ Γερμανοί πετυχαίνουν νά καταλάβουν σταθερές θέσεις μέ μεγάλες ὅμως γι' αὐτούς ἀπώλειες.

 

12 Ὀκτωβρίου 1944

Ἀρχίζει ἡ ἀποχώρηση τῶν Γερμανικῶν Δυνάμεων Κατοχῆς ἀπό τήν Ἀθήνα καί ἡ εἴσοδος τῶν πρώτων Ἑλληνικῶν Στρατευμάτων.

 

20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974: Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ἡ Τουρκία μέ τό πρόσχημα τῆς προστασίας τῆς Τουρκικῆς Μειονότητας στήν Κύπρο, εἰσβάλει μέ στρατεύματα στό νησί (Σχέδιο Ἀττίλας). Ἡ Ἑλλάδα κηρύσσει Γενική Ἐπιστράτευση. Μέχρι τίς 14 Αὐγούστου 1974 τά Τουρκικά Στρατεύματα ἔχουν καταλάβει τό 40% τοῦ Κυπριακοῦ ἐδάφους. Μέχρι σήμερα τό Βόρειο Τμῆμα τῆς Κύπρου ἐξακολουθεῖ νά βρίσκεται ὑπό Τουρκική κατοχή. Πρόκειται γιά τό γνωστό «Ψευδοκράτος».